Sulejmani dhe milingona

“Derisa kur arritën te lugina e milingonave një milingonë tha: ‘O ju milingona hyni në vendbanimet tuaja që të mos ju thyejë Sulejmani dhe ushtritë e tij pa e ndjerë’” (Neml: 18)

Milingona:

  1. Ndjeu ardhjen e Sulejmanin dhe ushtrisë së tij (prandaj)
  2. Shpejtoi të jepte alarmin (dhe)
  3. E tërhoqi vëmendjen e tyre drejt saj me pjesëzën ‘ejjuha’ dmth: O ‘ju’ milingona jo thjesht: (O milingona) që edhe po të ishte ndonjëra prej tyre e zënë me punë ta linte atë dhe të përqëndrohej tek thirrja.
  4. Thërriti ‘O ju milingona’
  5. Urdhëroi ‘Hyni në shtëpitë…’ (dhe i)
  6. Ndaloi (nga qëndrimi në luginë me fjalët: ‘Të mos ju shtypë’)
  7. E theksoi (paralajmërimin e saj me fjalët ‘të mos ju thyejë’! Po qëndruat patjetër do të shtypeni nga ushtritë!
  8. Këshilloi.
  9. E teproi (paralajmërim ekstrem, alarm i kuq.) ‘Jahtimennekum’ dyfishimi i shkronjës ‘n’ tregon se po qëndruat do të shtypeni të gjitha pa përjashtim (sepse ushtritë janë të shumta)
  10. Sqaroi (se kush do t’i shtypë: Sulejmani dhe ushtritë e tij)
  11. Paralajmëroi
  12. Justifikoi (do tju shtypin jo se duan, por pa dashje, pa e vërejtur)
  13. Mohoi ndjeshmërinë e tyre jo diturinë (tha: ‘pa e ndjerë’, jo ‘po e ditur’ që është më preçize në të shprehur).

Kjo është gjuha e Kuranit: 13 veprime të përmbledhura në një fjali të vetme! A keni parë gjuhë më elokuente se kjo?
Prandaj ndërtimi i fjalisë në këtë formë është një mrekulli. Pra milingonat kanë gjuhën e tyre dhe komunikojnë me njëra-tjetrën, gjuhë të cilën kur e dëgjoi Sulejmani, në fillim vuri buzën në gaz pastaj nuk u përmbajt dhe qeshi nga fjalët e saj.
Milingona u drejtohet shoqeve të saj dhe i paralajmëron duke u thënë po vjen Sulejmani dhe ushtritë e tij. ‘Sulejmani’ pa sqaruar, kush është ky ‘Sulejman’? : Profeti i Allahut, Mbreti plot pushtet, ai që ka ushtri prej xhinëve, njerëzve dhe shpendëve…. Rrethanat nuk e pranonin këtë sqarim të shtjelluar, çështja ishte më urgjente se kaq, koha nuk priste: prandaj tha vetëm ‘Sulejmani dhe ushtritë e tij’, që do të thotë se ishte i njohur.

Po vjen Sulejmani, që do të thotë zbatoni me nxitim urdhrin që po u jap dhe fshihuni secila në shtëpinë e vet ku qëndron.
Pastaj, fjala ‘Jahtimennekum’ tju copëtojë apo thyejë është zbuluar se milingonat përbëhen nga një lëndë silikoni e thyeshme, prandaj nuk tha ‘tju shtypë’, një tjetër shprehje më preçize dhe konçize, që tregon elokuencën e lartë që përmban Kurani.”

Prof. Dr. Fadil es Samarrai.

Pastaj te fjalët e Sulejmanit – paqja dhe lavdërimi i Allahut qofshin mbi të – ka disa ndalesa:

“Në fillim buzëqeshi pastaj qeshi nga fjalët e saj dhe tha: Zoti im inspiro të të falënderoj për mirësitë që më ke dhënë mua dhe prindërve të mi, dhe të bëj vepra të mira që Ti i pëlqen, dhe më fut me mëshirën Tënde në mesin e robërve të Tu të devotshëm” (Neml: 19)

Imagjinoni këtë burrë me kaq shumë pushtet: “Ju mblodhën Sulejmanit ushtritë e tij prej xhinëve, njerëzve dhe shpendëve…” (Neml: 17)
Ushtri xhinësh, njerëzish, shpendësh… kuptonte gjuhët e kafshëve dhe insekteve dhe shpendëve… ishte profet, bir profeti, mbret, bir mbreti, nga njerëzit me kuptim dhe logjikë më të plotë aq sa ia kaloi në gjykim edhe të atit të vet Daudit – alejhisselam – kur gjykoi më saktë se ai në çështjen e dy kundërshtarëve dhe deleve të tyre. Dhe Allahu thotë se e veçoi atë dhe e privilegjoi duke e bërë të kuptonte “dhe e ia bëmë të qartë (atë çështje) Sulejmanit” (Enbija: 79).
Pushtet që nuk e ka pasur njeri përpara tij dhe nuk do ta ketë njeri pas tij.

Nga gjithë këto mirësi dikujt mund t’i rritet mendja, të mbahet me të madh përpara krijesave, të harrojë Dhuruesin e mirësive, Zotin e çdo të mire që posedon njeriu…
Por ai erdhi në vete: U kujtua se dhuruesi është Allahu dhe u përgjërua me dua (që të ruhej nga të këqijat e mirësive kaq të shumta se mos i merrnin mendtë, dhe ta bënin prepotent dhe harrues e mohues të mirësive) prandaj tha: Më jep fuqi të ngrihem mbi këto të gjitha o Zoti im dhe që ato të mos kenë këtë ndikim të keq tek unë, dhe të të falënderoj për to. “Dhe me ato që të ka dhënë Allahu kërko botën tjetër, dhe mos e harro pjesën tënde të kësaj jete, dhe bëj mirë ashtu siç të ka bërë mirë ty Allahu, dhe mos kërko të bësh shkatërrim në tokë sepse Allahu nuk i do shkatërruesit” (Kasas: 77) Të mirat që më ke dhënë t’i përdor në vepra të mira që Ti i pëlqen.
Pastaj shkoi më larg me imagjinatë dhe përfytyrim: Të gjitha këto të mira që kam, një ditë do të mbarojnë, bashkë me mua dhe me këtë Botë, dhe do të dal përpara Zotit tim, i cili do të gjykojë secilin sipas veprave, dhe atje, njerëzit do të ndahen në dy grupe: “një grup në Xhennet dhe një grup në Zjarr” (Shura: 7) Një grup të këqinj dhe një grup të devotshëm. Kur t’i ndash njerëzit në dy grupe, më vendos mua – me mëshirën Tënde (sepse me të hyj në Xhennet) – në mesin e të devotshmëve, në Xhennetet e Tua të larta!
Amin!