Çfarëdo që i ndodh besimtarit, është mirësi për të

Dijetari i nderuar Muhamed bin Salih el Uthejmin (Allahu e mëshiroftë!) ka thënë:
“Çfarëdo që i ndodh besimtarit do të jetë mirësi për të. Nëse është ndonjë vështirësi apo fatkeqësi që e mundon, ai bën durim, dhe kështu do të shpërblehet (Ditën e Gjykimit) për durimin e tij. Por edhe nëse i ndodh çfarë e gëzon, ai tregohet falënderues dhe mirënjohës, e kështu shpërblehet për falënderimin. Besimtari është i fituar në çdo gjendje që përjeton.

Mirëpo, ndodh që shumë njerëzve kur u shtohet pasuria, u zgjerohet rrizku (furnizimi) dhe Allahu i begaton me fëmijë e të mira plot, atyre u shtohet arroganca dhe mendjemadhësia! Këtyre njerëzve iu bën dëm pasuria.

Ndërsa besimtarit të mirë, pasuria ia shton edhe më shumë modestinë dhe falënderimin. Atë çfarëdo që e godet, ose do të jetë shtim i mirësive, ose pastrim gjynahesh dhe mëshirë për të. Madje edhe nëse ndodh që muslimanin ta trembi diçka apo ta trishtoj diçka, edhe për këtë i shkruhet shpërblim tek Allahu, elhamdulilah!”
“Tefsirul Kuran”, En’am: 64

Sufjan eth Theuriu (Allahu e mëshiroftë!) ka thënë: “Nuk është i mençur ai njeri i cili nuk e shikon fatkeqësinë si mirësi (shkak për arritjen e mëshirës) dhe rehatinë si sprovë.” “Sijeru ealemi nubela” 7/266

Shejhul Islam Ibën Tejmije (Allahu e mëshiroftë!) ka thënë:  “Çfarëdo fatkeqësie që i ndodh besimtarit duhet shoqëruar prej tij me durim, pa i humbur shpresat tek mëshira e Zotit. Ai që bën durim dhe i dorëzohet caktimit të Allahut, ai e ka vërtetuar fjalën ‘Jam i kënaqur që Zoti im është Allahu.’ “El Ubudijeh” 1/57

Përktheu Edmond Ajdini