Si e rregullon Kurani shoqërinë në përgjithësi?

Si e rregullon Kurani shoqërinë në përgjithësi? Në këtë aspekt Libri i Allahut e ka ndriçuar rrugën dhe i ka zgjidhur problemet. Shiko si e porosit pushtetarin, drejtuesin e shtetit se si të sillet me popullin që e udhëheq:

“Dhe ji i thjeshtë me ata që të pasojnë ty prej besimtarëve” (Shuara: 215)
“Me mëshirë prej Allahut ti u tregove i butë me ta, e sikur të ishe treguar i ashpër me zemër të ngurtë ata do të arratiseshin prej teje, prandaj të tregohesh falës ndaj tyre dhe kërkoji falje Allahut për ta, e këshillohu me ta” (Ali Imran: 159)

Shiko se si e porosit mbarë shoqërinë që të sillet me prijësit e saj: “O ju që keni besuar bindjuni Allahut dhe bindjuni të Dërguarit të Tij, dhe atyre që drejtojnë çështjet tuaja” (Nisa: 59)

Dhe shiko se si e porosit njeriun të sillet me shoqërinë e tij të veçantë siç janë fëmijët dhe gruaja e tij: “O ju që keni besuar, ruajini vetet dhe familjet tuaja prej një Zjarri, lëndë djegëse e të cilit janë njerëzit dhe gurët. Mbi të vigjilojnë engjëj të ashpër dhe të vrazhdë, ata nuk e kundërshtojnë Allahun në atë që i urdhëron dhe i zbatojnë me përpikmëri urdhërat e Tij”(Tahrim: 6)

Shiko gjithashtu se si e porosit njeriun që të jetë syçelët, i vëmendshëm dhe i vendosur në shoqërinë e tij të veçantë, dhe e urdhëron që nëse shikon diçka që nuk duhet, të falë dhe të mos ndëshkojë. Pra fillimisht e urdhëron të jetë i vendosur dhe i vëmendshëm, e së dyti falës dhe tejkalues: “O ju që keni besuar me të vërtetë ka prej grave dhe fëmijëve tuaj që janë armiqtë tuaj prandaj bëni kujdes ndaj tyre, e nëse falni dhe nuk hakmerreni, me të vërtetë Allahu është Shumë-Falës, i Mëshirshëm” (Tegabun: 14)

Shiko se si i urdhëron pjestarët e shoqërisë në mënyrë të përgjithshme të sillen me njëri-tjetrin: “Me të vërtetë Allahu urdhëron për drejtësi, bamirësi dhe që tu jepni të afërmve tuaj, dhe ndalon nga veprat e turpshme, të urryerat dhe tejkalimi i kufijve. Ai ju këshillon juve në mënyrë që të përkujtoheni (të merrni mësim)(Nahl: 90)

Thotë po ashtu i Lartësuari: “O ju që keni besuar largojuni shumë prej hamendësimeve, sepse me të vërtetë disa prej hamendësimeve janë gjynah, e mos e përgjoninjëri-tjetrin, dhe mos e përgojoni njëri-tjetrin” (Huxhurat: 12)

Dhe thotë i Lartësuari: “Të mos tallet një grup njerëzish me njerëz të tjerë, ndoshta ata (të tallurit) janë më të mirë (se tallësit).E as disa gra me gratë e tjera, ndoshta ato (të tallurat) janë më të mira se ato (tallëset). E mos e etiketoni njëri-tjetrin me nofka të këqia, sa i keq është etiketimi i keq pasi keni besuar! E kush nuk pendohet të tillët janë të padrejtë” (Huxhurat: 11)

Dhe thotë i Madhëruari: “Dhe ndihmohuni mes veti në bamirësi dhedevotshmërie mos u ndihmoni në gjynahe dhe armiqësi” (Maideh: 2)
Dhe thotë i Lartësuari: “Me të vërtetë besimtarët janë vëllezër” (Huxhurat: 10)
Dhe thotë po ashtu: “dhe ata konsultohen mes veti” (Shura: 38)

E përderisa asnjë nga pjestarët e shoqërisë nuk shpëton dot nga ndonjë që e sulmon nga anëtarët e vet shoqërisë, apo që e armiqëson, dhe çdonjëri prej anëtarëve të shoqërisë ka nevojë për ta trajtuar këtë sëmundje e cila është sëmundje e përgjithshme, Allahu i Lartësuar e ka treguar ilaçin e saj në tri vende të ndryshme në Librin e Tij. Sqaroi në to mënyrën e trajtimit të armikut njerëzor, që është: evitimi i këqbërjes ndaj tij dhe përballjen e saj (të keqes) me të mirë. Ndërsa shejtani prej xhinëve nuk ka ilaç tjetër për të veç kërkimit të mbrojtjes së Allahut prej të keqes së tij.

Vendi i parë është fjala e të Lartësuarit në fund të sures A’raf: “Ji i butë dhe urdhëro për vepra të mira e largohu nga injorantët” (A’raf: 199)

Ndërsa për armikun prej xhinëve thotë: “E nëse të vjen ty ndonjë ngacmim prej shejtanit, ti kërko mbrojtjen e Allahut, sepse me të vërtetë Ai është Gjithëdëgjues, i Gjithëdijshëm” (A’raf: 200)

Vendi i dytë është te kapitulli ‘El muminun’: “Të keqen ktheje me mënyrën më të mirën, Ne e dimë mirë atë që ata thonë” (Muminun: 96)

Ndërsa për armikun prej shejtanëve thotë: “Dhe thuaj: ‘Zoti im unë të kërkoj mbrojtje nga ngacmimet e shejtanëve dhe të kërkoj mbrojtje ashtu që ata të mos prezantojnë” (Muminun: 97-98)

Vendi i tretë është tek kapitulli ‘Fussilet’ ku Allahu i Lartësuar ka shtuar se ky ilaç qiellor i jep fund kësaj sëmundjeje djallëzore, dhe shton gjithashtu se shërimi qiellor nuk u jepet sukses për të të gjithë njerëzve, por vetëm atyre që kanë fatin më të madh, më fatlumëve. Thotë në këtë ajet: “Të keqen ktheje me mënyrën më të mirë, e kështu ai mes teje dhe të cilit kishte armiqësi do të të bëhet miku yt i afërt. Por këtë nuk e arrijnë veçse ata që janë të durueshëm, dhe nuk e arrin veçse ai që është më fatlumi” (Fussilet: 34-35)

Dhe thotë për armikun e llojit tjetër: “E nëse ty të vjen ndonjë cytje prej shejtanit, kërko mbrotjen e Allahut, me të vërtetë Ai është Gjithëdëgjuesi, i Gjithëdijshmi.” (Fussilet: 36)]
“El Islamu dinun kamil” (Islami është fe e plotë), e dijetarit të madh: Muhammed el Emin esh Shenkitij, Allahu e mëshiroftë.

Si mendoni? Një shoqëri e tillë a ka rrugë tjetër veç prosperitetit?

Shkroi: Emin Bilali