Historia Dëshmon se Asnjë Forcë nuk e Zhduk Islamin 

Realiteti, të cilin e njohin shumë mirë armiqtë e Islamit, është se Islami i mbijeton të gjitha situatave dhe rrethanave, sado të vështira të jenë ato.

Muslimanët mund të dobësohen, edhe të mposhten, por kurrë nuk mund të shfarosen e të zhduken.

Ajo që po ndodh prej më shumë se dy vitesh në Gaza dhe në të gjithë Palestinën – ose më saktë, ajo që po ndodh prej më shumë se 80 vitesh në Palestinë – madje edhe në  vende të tjera të botës islame, nuk është veçse një përsëritje e përpjekjeve të mëparshme të dështuara për shfarosjen e muslimanëve.

Kjo është një përpjekje që, me lejen e Allahut ﷻ, do të dështojë, ashtu siç kanë dështuar edhe shumë përpjekje të ngjashme më parë.

“Kam qëndruar për shumë vite duke shmangur përmendjen e kësaj ngjarjeje, duke urryer ta përmend për shkak të ndodhive tronditëse të saj.

E kush është ai që mund të shpallë vajtimin e Islamit dhe muslimanëve?

Ah, sikur të mos kisha lindur fare, apo të kisha vdekur para kësaj ngjarjeje e të isha harruar!

Disa nga miqtë e mi më nxitën të përshkruaj këtë ndodhi, e megjithëse isha i lëkundur, vendosa të shkruaj për të, sepse heshtja dhe mospërmendja e saj nuk sjell asnjë dobi.

Ajo që ka ndodhur është fatkeqësia më e madhe që ka përfshirë ndonjëherë njerëzimin, e veçanërisht muslimanët.

Nëse dikush do të thoshte: ‘Që prej krijimit të Ademit (alejhi selam) e deri më sot nuk ka ndodhur diçka e tillë’, do të kishte të drejtë, sepse historia kurrë nuk ka njohur diçka të ngjashme me masakrat e mongolëve.

Ndër ngjarjet më të përgjakshme të përmendura më parë është shkatërrimi që ka bërë Buhtensari (Nebuchadnezzar II) në Kuds (Jeruzalem) dhe vrasja e hebrenjëve (bëhet fjalë për vitet 597 – 587 para erës sonë).

E çfarë është shkatërrimi i tij në krahasim me krimet e mongolëve të mallkuar? Çdo qytet që mongolët rrënuan ishte disa herë më i madh se Kudsi, dhe numri i të vrarëve në çdo qytet ishte më i madh se numri i gjithë hebrenjëve në kohën e Buhtensarit.

Ndoshta njerëzimi nuk do të shohë më një ngjarje të tillë deri në Ditën e Gjykimit, përveç asaj që do të ndodhë me daljen e Je’xhuxhëve dhe Ma’xhuxhëve.

Edhe Dexhali, kur të vijë, do të vrasë ata që nuk i binden atij,e jo ndjekësit e vet.

Ndërsa mongolët nuk lanë askënd pa vrarë: burra, gra, fëmijë, madje edhe foshnjat në barkun e nënave të tyre.

(El Kamil fit Tarih, 12/358)

Këtu përfundon fjala e Ibn Ethirit rreth ngjarjeve që ai përjetoi.

Mirëpo, pas vdekjes së tij, mongolët – të cilët konsideroheshin si ushtria më e tmerrshme në histori, që shkatërronin gjithçka që u dilte përpara, duke filluar nga Kina e Tibeti e duke vazhduar në shtetet islame – u mposhtën pikërisht në Palestinë nga sulltani Sejfud Din Kutuz në vitin 658H / 1260G, gjatë muajit të Ramazanit.

Më pas, shteti islam jo vetëm që riktheu territoret e humbura, por u zgjerua si kurrë më parë, madje, edhe shumë prej mongolëve hynë në Islam.

Ajo që e shkatërron umetin islam nuk është forca e armikut, por largimi nga udhëzimet e Allahut ﷻ dhe të Profetit ﷺ, si dhe përçarja mes tyre.

Allahu i Lartësuar thotë:

“Bindjuni Allahut dhe të Dërguarit të Tij dhe mos u grindni mes jush, sepse do të humbni guximin dhe do t’ju ikë fuqia.” (el Enfal, 46)

“Allahu në këtë ajet ka përmendur se bashkimi i zemrave të muslimanëve, qëndrueshmëria dhe mospërçarja mes tyre janë shkak i triumfit. Nëse vëzhgon shtetet islame, do të gjesh se shkaku kryesor i rënies së tyre është lënia e fesë dhe përçarja, gjë që u ka hapur derën ambicieve të armiqve të tyre.”

Theubani (radijAllahu anhu) përcjell se i Dërguari i Allahut ﷺ ka treguar se Allahu ﷻ i ka premtuar se umeti i tij nuk do të shkatërrohet nga një armik i jashtëm, përderisa ata të përçahen dhe të luftojnë mes vete.

(Transmeton Muslimi).

“Kuptohet nga ky hadith se armiqtë e muslimanëve nuk do të mund t’i nënshtrojnë ata, përveçse nëse muslimanët janë të përçarë dhe luftojnë mes njëri-tjetrit.”

(el Mufhim, 7/218)

Shpëtimi dhe fuqia e umetit nuk qëndrojnë vetëm te shifrat, ekonomia, zhvillimi …etj; më i rëndësishëm akoma është kthimi i sinqertë tek Allahu ﷻ, ndjekja e Sunetit të Profetit ﷺ, dhe ruajtja e unitetit të muslimanëve, duke shmangur përçarjen.