A lejohet të bëj kurban për prindërit e mi që kanë ndërruar jetë?

Është pyetur dijetari Ibn Uthejmini Allahu e mëshiroftë: A lejohet të bëj kurban për prindërit e mi që kanë ndërruar jetë?

Përgjigje: Origjina është se kurbani bëhet nga të gjallët, siç bënte Pejgamberi alejhi selam dhe shokët e tij, të cilët thernin kurban për veten dhe familjet e tyre. Ndërsa mendimi që kanë disa njerëz se kurbani është i veçuar për të vdekurit nuk ka asnjë bazë në fe.

Kurbani i therur për të vdekurit është tri llojesh:
1- Kur e bën kurbanin për të vdekurin me nijet duke e bashkangjitur me ata që jetojnë. Siç bën njeriu kur ther kafshën për veten dhe familjen e tij, dhe bën nijet që ky kurban të jetë edhe për ata pjestarë që kanë vdekur. Kjo lejohet dhe ka si origjinë praktikën e Pejgamberit alejhi selam kur bënte kurbanet e tij për të gjithë familjarët, ku përfshiheshin edhe ata që kishin ndërruar jetë.

2- Të bëjë kurban për të vdekurit kur ai ia lë testament dhe kjo është detyrë të zbatohet, duke përjashtuar rastin kur nuk ka mundësi. Për testamentin e të vdekurit Allahu i Lartësuar thotë: “Kush e ndryshon testamentin pasi e ka dëgjuar, ta dijë se gjynahu është i rëndë për ata që e ndryshojnë. Sigurisht që Allahu i dëgjon dhe i di të gjitha.
3- Të bëjë kurban të mirëfilltë për të vdekurin pa e shoqëruar me të gjallët në formë sadakaje. Kjo lejohet dhe këtë e kanë përmendur Hanbelitë, dhe kanë pohuar se sevapi i shkon të vdekurit dhe e kanë krahasuar me sadakanë që jepet për të vdekurin.

Por unë nuk e shikoj që veçimi i të vdekurit duke bërë kurban për të të jetë prej sunetit, sepse pejgamberi nuk ka veçuar ndonjë të vdekur me kurban. Ai nuk ka bërë kurban për xhaxhain e tij Hamzain i cili ishte më i dashuri tek Pejgamberi alejhi selam. Ai nuk bëri kurban për Hatixhen dhe fëmijët e tij. Madje fëmijët i vdiqën, tre vajzat dhe tre djemtë (e m.gj.th. nuk bëri kurban për ta). Shokët e tij që erdhën më pas nuk e kanë praktikuar një kurban të tillë.
E shoh të gabuar atë që veprojnë shumë njerëz të cilët therin kurban për të vdekurin në përvjetorin e parë, dhe e quajnë: Kurbani i gropës së varrit. Ata besojnë se në këtë kurban nuk duhet të përzihet askush në shpërblimin e tij. Therin kurban sadaka për të vdekurin apo për të zbatuar testamentin e tij, dhe nuk bëjnë kurban për vetet dhe familjet e tyre. Sikur ta dinin se njeriu kur ther kurban nga pasuria e tij, për veten dhe familjen, aty përfshihen të gjallët dhe të vdekurit. Atëherë ata nuk do ta anashkalonin këtë duke vepruar gjëra të tjera.

“Rregullat e kurbanit dhe therjes.”

 

Përktheu: Arjan Gazidede