Rruga e dijes nuk mbyllet kurrë për atë që ka vullnet, pavarësisht të kaluarës apo moshës. Këta burra që do të përmendim thyen çdo paragjykim, duke kaluar nga argëtimet e tepërta dhe zanatet e thjeshta në majat e autoritetit të dijes.
Pra, kurrë nuk është vonë: 10 tregime për ata që mendojnë se “treni i dijes” ka ikur!
Njëri u binte veglave muzikore (ud-it) sa u bë i famshëm, një tjetër prodhonte verë, i treti ruante delet, i katërti ishte ushtar, një tjetër vizantonte mbi pëlhurë, e i pesti humbte kohën me shah dhe gjueti… Pastaj, iu përveshën dijes dhe u bënë imamë që ndiqen si shembull.
1- Ebu ‘Ikal Galebun (v. 291 h.): U rrit si një njeri i dhënë pas argëtimeve e shthurjes. Më pas iu përkushtua dijes, dhënies së fetvave dhe adhurimit. Vdiq duke qenë në sexhde pas Mekamit (në Qabe) gjatë namazit të taravive.
2- Ebu Talib el-Kerkhi (v. 585 h.): U binte veglave muzikore aq mirë sa u bë proverbial për këtë. Më pas i la ato, iu përkushtua dijes dhe u bë lider e mësues i madh.
3- Ebu Tahir el-Xhabiri esh-Shafi’i (v. 633 h.): Në fillim të jetës së tij ishte prodhues dhe shitës vere. Mirëpo, përfundoi duke u bërë “Dijetari i Tokave të Egjiptit”.
4- Ahmed el-Kinai (v. 728 h.): Punoi si bari delesh. Iu përkushtua dijes kur ishte 30 vjeç dhe arriti të memorizonte 400 rreshta brenda një dite të vetme.
5- Ibn el-Hatib el-Kitai’i (v. 739 h.): Punonte si shkrues në zyrat e emirëve (pushtetarëve). Më pas e la atë punë dhe iu dedikua dijes përmes leximit, shkrimit të librave dhe mësimdhënies.
6- Ibrahim bin Ejbek es-Safedi (v. 742 h.): Vëllai i historianit të famshëm. Kaloi një kohë të gjatë në argëtime, pastaj iu përkushtua plotësisht kërkimit të dijes në moshën 23-vjeçare.
7- Ibn er-Rassam es-Safedi (v. 749 h.): I ati ishte ushtar, ndërsa ai u rrit si piktor mbi pëlhurë. Shejkhu i tij e nxiti drejt dijes; ai mësoi përmendsh librin “Et-Ta’xhiz” dhe u bë fakih (jurist).
8- Muhamed bin ‘Irak el-Kajati (v. 933 h.): Ishte i dhënë pas gjuetisë, shahut, bixhozit (nerdit) dhe kalorësisë. Më pas u izolua për kërkimin e dijes derisa u quajt “Shejkhul-Islam”.
9- Mahluf el-Balbali (v. 941 h.): U mor me dije në moshë të thyer. La tregtinë dhe u përkushtua derisa e memorizoi plotësisht “Sahihun e Buhariut”.
10- Djaloshi nga Shami: Erdhi në Medine si një djalë i ri për të kërkuar dije, por vdekja e arriti shpejt. Imam Maliku pa në ëndërr sikur ky djalosh ishte në gradën e trashëgimtarëve të profetëve dhe i kishte thënë: “Deri këtu më solli dija”.
Përfitim i nxjerrë nga libri: “Al-Muteladhidhune bi-l-‘Ilm”.
Përshtati: Fatjon Isufi
Dosje: Dija