Frytet e studimit të historisë Profetike (Pjesa e parë)

Shtrohet pyetja: Kush është dobia e studimit të historisë profetike dhe historisë së shokëve të tij të ndershëm?

Dobitë e studimit të historisë profetike dhe historisë së sahabëve janë të shumta.

Dobia e parë: Njohja e shkaqeve të zbritjes së shumë ajeteve të Kuranit dhe të haditheve profetike. Kjo çon në kuptimin e tyre, kuptimin e asaj që rrjedh prej këtyre shkaqeve, dhe përjetimin e ngjarjeve që përmenden në to.

Për shembull, thënia e Allahut: “Ka nga  njerëzit që për hir të Allahut e flijon vetveten. Allahu është shumë i Mëshirshëm për robërit e Vet.”

Kanë thënë: Ky ajet ka zbritur për Suhejb er Rumin, në kohën kur donte të shpërngulej nga Meka për në Medine. Atë e ndoqën një grup nga kurejshët dhe i thanë: Na ke ardhur i varfër dhe i mjerë, dhe pasuria tu shtua tek ne. Arrite atë që arrite, dhe tani po ikën bashkë me pasurinë tënde!? Pasha Allahun, kjo s’mund të ndodhë.

Ai zbriti nga kafsha e udhëtimit, e nxorri atë që kishte në trastën e tij, pastaj tha: O ju kurejshë! Ju e dini se unë jam nga shigjetarët më të mirë. Pasha Allahun, nuk do të më arrini derisa ti gjuaj të gjitha shigjetat që kam në trastën time. Pastaj t’u gjuaj me shpatë derisa në dorën time të mos mbetet asgjë. Bëni çfarë të doni. Nëse dëshironi mund t’ju orientoj për tek pasuria ime me kusht që të më lejoni të vazhdoj rrugën. Ata i thanë: Po. Na trego!

Kur mbërriti tek Profeti, ai i tha: Fitoi tregtia o Ebu Jahja. Fitoi tregtia. Për këtë ndodhi zbriti ajeti: “Ka nga njerëzit që për hir të Allahut e flijon vetveten. Allahu është shumë i mëshirshëm për robërit e Vet.” [1] [2]

Ndërsa shumica mendojnë se ky ajet ka zbritur për çdo luftëtar në rrugë të Allahut, siç ka thënë i Madhëruari: “Allahu bleu prej besimtarëve shpirtrat dhe pasuritë e tyre me xhenet. Luftojnë në rrugën e Allahut, mbysin dhe mbyten. (Allahu dha) Premtim të cilin e vërtetoi në Teurat, Inxhil e Kuran. E kush është më zbatues i sigurt i premtimit të vet se Allahu? Pra, gëzojuni tregtisë që bëtë me Të. Ky është suksesi i madh.”[3]

Dobia e dytë: Njohja e rrugës që të çon tek kënaqësia e Allahut dhe xheneti dhe pasqyrohet siç vijon: E para: Në adhurimin e Allahut të Vetëm, dhe distancimin nga shirku (idhujtaria). E dyta: Ndjekien vetëm të Profetit dhe distancimin nga risitë dhe besytnitë.

E treta: Ndjekien e rrugës së sahabëve të ndershëm dhe distancimin nga rrugët e djallit.

Sahabët na kanë lënë shembullin më të lartë në adhurimin që i bënin Allahut dhe në pasimin që i bënin Profetit. Kanë ardhur argumente në Kuran dhe sunet që i urdhëron muslimanët të ndjekin metodologjinë e sahabëve, sepse ata janë popull me të cilët Allahu qe i kënaqur, dhe ata ishin të kënaqur me Të.

Allahu i Lartësuar thotë: “Allahu është i kënaqur me të hershmit e parë prej muhaxhirëve dhe ensarëve, dhe prej atyre që i pasuan me punë të mira. Dhe ata janë të kënaqur ndaj Tij.” [4]Gjithashtu thotë: “Kush i kundërvihet të dërguarit pasiqë i është bërë e qartë e vërteta dhe ndjek rrugë tjetër nga ajo e besimtarëve, Ne e lëmë në atë që ka zgjedhur dhe e fusim në xhehenem. Përfundim i keq është ai.” [5]

Profeti (alejhi salatu ues selam) ka thënë: Umeti im do të ndahet në 73- grupe. Të gjitha janë në zjarr përveç njërit (grup). Thanë: Kush janë ata, o i dërguari i Allahut? Tha: Ajo rrugë në të cilën jam unë dhe shokët e mi.[6]

Dhe thotë: “…..Ai që do të jetojë prej jush, do të vërejë shumë përçarje (konflikte). U porosis t’i përmbaheni (ndjekni) sunetit tim, rrugës time dhe rrugës së prijësve të drejtë e të udhëzuar. Kapuni fort për to si me dhëmballë.”[7]

Kur studiojmë historinë e Profetit (alejhi selam) dhe të shokëve të tij, na bëhet e qartë rruga që të çon në kënaqësinë e Allahut dhe në xhenet.

Dobia e tretë: Muslimanët duhet të dinë nga të nisen dhe si të fillojnë. Profeti (alejhi selam) u dërgua tek njerëzit në një kohë që ata ishin në humbje të qartë, adhuronin idhujt dhe hanin të ngordhurat, vepronin gjëra të turpshme, nuk mbanin lidhjet farefisnore, i forti i bënte padrejtësi të dobëtit, dhe e pinin verën.  Nga e filloi Profeti (aljejhi selam) thirrjen e tij në këtë lloj shoqërie e cila ishte e zhytur në humbje të qartë? A e filloi duke u ballafaquar me armë, duke shpallur luftë, shkatërrim, tu bënte terror jobesimtarëve në Mekë? Përgjigja: Jo.

A filloi të hynte në parlamente dhe në arritjen e posteve të larta nëpër qytete që t’u percillte Islamin atyre? Përgjigja: Jo. A filloi me ngritjen e flamurit të xhihadit (luftës) që të çlironte tokën nga duart e Persëve dhe Romakëve? Përgjigja: Jo. A filloi me revolucion për të përmirësuar gjendjen ekonomike dhe sociale? Përgjigja: Jo.

Ai filloi me thirrjen e njerëzve në besimin e saktë, me fjalën “La Ilahe ila Allah – Nuk ka të adhuruar me të drejtë përveç Allahut”. Kjo është thirrja e të gjithë profetëve para tij. Çdo  profet i tha popullit të tij: “O populli im, adhuroni Allahun. Ju nuk keni zot tjetër pos Tij.” Allahu i Lartësuar thotë: “Ne nuk dërguam asnjë të dërguar para teje e të mos i kemi shpallur atij se; Nuk ka zot tjetër përvec Meje. Pra më adhuroni.” Dhe thotë: “Ne dërguam në cdo popull të dërguar që t’u thonë: “Adhuroni vetëm Allahun e largojuni idhujve (djajve).” [8]

Shikoni me mua rrethin (gjendjen) e Islamit në këto ditë: Një grup prej muslimanëve menduan se sulmet e armatosura të cilat luftojnë kundër të kotës, janë rruga e drejtë. Ata filluan me vrasje, atentate dhe shpërthime ndaj muslimanëve dhe ndaj jomuslimanëve. Prej tyre pati që i konsideruan qafira baballarët dhe nënat e tyre, dhe lejuan gjakderdhjen (vrajsen) e tyre. Pasi i vepruan të gjitha këto, arritën në një rrugë të bllokuar dhe humbën frytet dhe mundin.

Ndërsa një grup tjetër menduan se rruga e vetme për krijimin e shtetit Islam është hyrja nëpër parlamente dhe kuvende popullore, dhe arritja e posteve të larta të vendit. Nëpërmjet kësaj ata mendojnë se i shërbejnë Islamit. Prej tyre pati që i arritën këto poste, por nuk pamë tek ata që të paraqisnin ndonjë shërbim për Islamin apo muslimanët. Ata paraqitën vetëm shërbim për partitë e tyre, mblodhën pasuri dhe arritën pozita.

Cila është rruga? Rruga është rruga e Profetit (alejhi selam), thirrja e njerëzve për tek besimi i drejtë. Sa prej muslimanëve i bëjnë ortak Allahut? Sa prej muslimanëve bëjnë tauaf tek varret? Sa prej muslimanëve u luten të tjerëve veç Allahut? Sa prej muslimanëve presin (therin kurban) jo për Allahun?

Pra, patjetër duhet të fillojmë së pari me thirrjen e njerëzve në besimin e drejtë. Nëse populli kthehet tek Zoti, tek tradita e Profetit të tyre, dhe në metodologjinë e sahabëve, me këtë do të ndryshojnë gjendjen e tyre.

Prej ligjeve të Zotit të cilat nuk ndryshojnë dhe nuk tjetërsohen. “Me të vërtetë, Allahu nuk e ndërron gjendjen e një populli derisa ata të ndërrojnë atë që gjendet në vetet e tyre.” Patjetër duhet që ndryshimi të fillojë nga ne, ashtu siç na ka lajmëruar i dërguari i Allahut kur thotë: “Kur të tregtoni me një prej llojeve të kamatës,të shkoni pas blegtorisë, të kënaqeni me bujqësinë, kur të lini luftën në rrugë të Zotit, Allahu do të vendosë mbi ju poshtërimin dhe s’do ta largojë atë prej jush derisa t’i ktheheni fesë tuaj.”[9]

I Madhëruari ka thënë: “Nëse ju e ndihmoni (fenë) Allahun, Ai u ndihmon juve.”[10]  Dhe thotë: “Atyre nga mesi juaj të cilët besuan dhe bënë vepra të mira, Allahu u premtoi se do t’i bëjë zotërues në atë tokë, ashtu si i pati bërë ata që ishin para tyre. Dhe fenë të cilën Ai e pëlqeu për ta do t’a forcojë, e në vend të frikës Ai do t’ju dhurojë siguri. Ata më adhurojnë Mua e nuk më shoqërojnë asgjë.”[11]

“Subulus Selam fi Sirati Hajril Enam”

“Historia e Profetit alejhi selam”

Shkroi: Ebu Islam Salih Taha

Përktheu: Aisha Gjoni

[1] Suretu el Bekare 207.

[2] Hadithi është i saktë, e përcjell Ibn Seadi në Tabakat el Kubra 3/228, Hakimi në Mustedrek 3/398 dhe pasi e përmendi tha: Hadithi është i saktë sipas kushteve të Muslimit edhe pse nuk e kanë transmetuar në librat e tyre. Për më tepër shih: Shkaqet e zbritjes së ajetetve të Uahidiut fq 39, fikhu sirah fq 166 dhe shënimet e shejhut tonë Albanit Allahu e mëshiroftë.

[3] Teube 111.

[4] Suretu Teube 100.

[5] Suretu Nisa 115.

[6] Sahih el Xhami me nr 2519.

[7] Sahih Tirmidhi me nr 2157, Sahih Ibn Maxheh me nr 42, Rijad Salihin me nr 161,175,707 me saktësimin e Albanit.

[8] Suretu Nahl 36

[9] Vargu i haditheve të sakta me nr 11, shih Sahih el Xhami me nr 416.

[10] Suretu Muhamed 7.

[11] Suretu Nur 55.