Kur hynë muaji i Ramazanit hapen dyert e qiellit

Shejh Ibën Uthejmini (Allahu e mëshiroftë!): Autori (Allahu Lartësuar e mëshiroftë!) në librin e tij “Mishkatul-Mesabih” thotë: “Kapitulli i agjërimit“.

Agjërim do të thotë: “Adhurim që i përkushtohet Allahut të Madhëruar duke u vetëpërmbajtur nga gjërat që e prishin atë (ngrënia, pirja, marrëdhëniet intime bashkëshortore etj.) duke filluar prej lindjes së agimit (të dytë) deri në perëndimin e diellit.”

Agjërimi është shtyllë prej shtyllave të Islamit me anë të së cilit nuk plotësohet Islami veçse me të. Siç ka ardhur kjo qartësisht në hadithin që e transmeton Abdullah bin Umeri radijAllahu anhuma se: Profeti sal-lAllahu alejhi ue sel-lem ka thënë: “Islami ngrihet mbi pesë (shtylla): Dëshmia se nuk ka të adhuruar tjetër me të drejtë përveç Allahut dhe Muhamedi (alejhis-selam) është i Dërguari i Allahut, falja e namazit, dhënia e zekatit, agjërimi i Ramazanit dhe kryerja e haxhit në Shtëpinë e Shenjtë (Qabe).” E ka nxjerr Buhariu me nr. (8) dhe Muslimi me nr. (16).

Agjërimi i muajit të Ramazanit është obligim sipas konsensusit (ixhmasë) të mbarë muslimanëve.

Ai është bërë obligim në vitin e dytë të hixhretit. Profeti sal-lAllahu alejhi ue sel-lem ka agjëruar nëntë vite.

Në fillim të obligueshmërisë së agjërimit njerëzit ishin të lirë kush donte agjëronte dhe kush dëshironte ushqente për çdo ditë një nevojtar (në vend të agjërimit). E më pas ai u bë obligim për secilin musliman.[1]

Më pas autori (Allahu e mëshiroftë!) përmendi hadithet që kanë të bëjnë me muajin e Ramazanit. Muaji i Ramazanit gjendet mes muajit Shaban dhe muajit Sheual.

“(Ato ditë janë) Muaji i Ramazanit, në të cilin është zbritur Kurani[2]: udhëzim për njerëzit, plot me prova të qarta udhëzimi dhe kriter.”

Kur hynë muaji i Ramazanit hapen dyert e qiellit“.

Në një transmetim: “dyert e xhenetit.”

Në një transmetim: “dyert e mëshirës.” Të gjitha këto kanë të njëjtin kuptim.

Pra, Allahu Lartmadhëruar i hap këto dyer për të pranuar veprat nga njerëzit. Me këtë fjali është për qëllim inkurajimi (nxitja) për bërjen e veprave të mira dhe shtimin e adhurimeve.

Profeti sal-lAllahu alejhi ue sel-lem ishte më bujari i njerëzve dhe ka qenë më bujar në muajin e Ramazanit. Kur i vinte Xhibrili alejhis-selam për t’i mësuar Kuranin, ai ishte më bujar se era e pjellshme e dërguar me përgëzim për rënien e shiut.[3]

Po ashtu në këtë muaj mbyllen dyert e xhehenemit për shkak të pakësimit të gjynaheve.  Ngase dyert e xhehenemit hapen për shkak të mëkateve të shumta dhe kur ato mbyllen  kjo do të thotë se mëkatet pakësohen.

Sherh Mishkatul-Mesabih vëll. 2

Përktheu: Unejs Sheme

[1] Në fillim të obligueshmërisë së agjërimit, kur muslimanët nuk ishin mësuar të agjëronin, padyshim se agjërimi ishte i rëndë dhe i vështirë për ta, kështu që Allahu me urtësinë e Tij, ua ngarkoi gradualisht atë me mënyrën më të lehtë: duke i lënë të drejtën e zgjedhjes mes agjërimit dhe shpagimit edhe atyre që e përballonin agjërimin, por duke u bërë të ditur se që të agjëronin ishte më mirë për ta. Më pas, agjërimi u bë detyrim i prerë për ata që e përballojnë atë, ndërsa për ata që nuk e përballojnë, si i moshuari, etj, qëndroi gjykimi i përmendur në ajet: për të dhënë shpagim duke ushqyer nga një të varfër për çdo ditë agjërimi. Shejh Abdurrahman es-Sadi (Allahu e mëshiroftë!).

[2] Kurani ka zbritur në natën e Kadrit, të muajit të Ramazanit, prej “El leuhi el Mahfudh” (Librit që është tek Allahu dhe ku është regjistruar çdo gjë), në qiellin e kësaj dynjaje, pastaj me anë të Xhibrilit iu zbrit Muhamedit sal-lAllahu alejhi ue sel-lem i ndarë në pjesë dhe në periudha kohore, sipas asaj që donte Allahu. Për këtë kanë ardhur disa transmetime nga Ibën Abasi dhe shokë të tjerë të Profetit sal-lAllahu alejhi ue sel-lem. Ato i ka përmendur Taberiu në hollësi.

[3] Shih Buhariu me nr. (6) dhe Muslimi me nr. (2308) .