Nuk mund ta udhëzosh atë që do ti, por All-llahu udhëzon kë të dojë

Ebu Talibit (xhaxhai të Profetit) kur iu afrua vdekja, pranë tij shkoi Profeti (alejhi selam) dhe aty gjeti Ebu Xhehlin dhe Abdullah bin Umeje bin Mugiran.

Profeti (alejhi selam) i tha: O xhaxhai im! Thuaj La ilahe ila Allah, fjalë për të cilën do dëshmoj për ty tek Allahu. Por Ebu Xhehli dhe Abdullah bin Umeja filluan të flisnin duke thënë: o Ebu Talib, a do e braktisësh fenë e Abdul Mutalibit? Ndërsa profeti vazhdonte ti thonte këtë fjalë dhe ia përsëriste, por fjala e fundit që tha Ebu Talibi ishte: Unë jam në fenë e Abdul Mutalibit dhe refuzoi të thoshte: La ilahe ila Allah.

Atëherë profeti (alejhi selam) tha: Betohem në Allahun, unë kam për të kërkuar falje për ty derisa të ndalohem nga kjo gjë. Atëherë Allahu i Madhëruar zbriti ajetin Kuranor ku thotë: “Nuk është e drejtë për Pejgamberin e as për besimtarët të kërkojnë falje për idhujtarët, edhe nëse janë të afërt të tyre, pasi që ta kenë të qartë se me të vërtetë ata (idhujtarët) janë banues të xhehennemit.” Teube 113.

Gjithashtu zbriti tek profeti ajetin ku thotë: “Eshtë e vërtetë se nuk mund ta udhëzosh atë që do ti, por All-llahu udhëzon kë të dojë dhe Ai është që di më së miri për të udhëzuarit.”  E përcjell Muslimi.

Përktheu: Fatjon Isufi