Shpjegimi i Librit të Teuhidit – 2

Allahu i Lartësuar thotë:

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ

“Nuk i kam krijuar xhinët dhe njerëzit për gjë tjetër përveçse që të më adhurojnë vetëm Mua.”

Surja Edh-Dharijat: 56

Tema e këtij libri është sqarimi i Teuhidit të cilin Allahu e bëri detyrë për robërit e Tij dhe i krijoi ata për zbatimin e tij. Gjithashtu, ky libër flet për mohimin e gjërave të cilat e hedhin poshtë plotësisht Teuhidin, si p.sh.; shirku i madh ose gjërat të cilat e mangësojnë plotësimin dhe përsosmërinë e cila është detyrë ose e pëlqyeshme, shirku i vogël dhe bidatet.

Kuptimi i fjalës Libri rrjedh nga fjala ketebe e cila ka kuptimin “mblodhi”. Shkrimi me laps është mbledhje e shkronjave dhe fjalëve.

Kuptimi i fjalës Teuhid rrjedh nga fjala njëhsoi, d.m.th. e bëri një. Këtu është për qëllim njësimi i Allahut në adhurim (adhurimi i Allahut dhe mohimi i meritës së adhurimit nga çdokush tjetër përveç Tij).

Krijuar: Krijimi është shpikja dhe sjellja në ekzistencë e diçkaje pa zanafillë të mëparshme.

Të më adhurojnë: Adhurimi gjuhësisht është; nënshtrim dhe përulje, ndërsa fetarisht është; emër gjithëpërfshirës i çdo gjëje prej fjalëve dhe veprave të dukshme dhe te fshehta, të cilat Allahu i do dhe është i kënaqur prej tyre.

Kuptimi i përgjithshëm i ajetit: Me të vërtetë që Allahu i Lartësuar na ka njoftuar dhe na ka vënë në dijeni se Ai nuk i ka krijuar xhinët dhe njerëzit për gjë tjetër përveçse për t’a adhuruar Atë. Kështu na është bërë e qartë urtësia e krijimit. Allahu nuk do prej xhinëve dhe njerëzve atë që duan zotërinjtë prej skllevërve të tyre; t’i ndihmojnë në fitimin e rrizkut dhe t’i ushqejnë, por Allahu do atë që është në dobinë dhe në interesin e tyre.

Arsyeja e vendosjes së këtij ajeti në këtë kapitull është se ky ajet dëshmon për obligueshmërinë e Teuhidit i cili është njësimi i Allahut në adhurim, pra se Ai nuk i krijoi xhinët dhe njerëzit për diçka tjetër përveçse për këtë arsye.

Dobitë e përfituara nga ajeti:

1 – Detyrimi dhe obligimi i njësimit të Allahut në adhurim nga ana e dy botëve (bota e xhinëve dhe njerëzve).

2 – Sqarimi i urtësisë së krijimit të xhinëve dhe njerëzve.

3 – Krijuesi është Ai i Cili meriton adhurimin e askush tjetër përveç Tij, ata që nuk krijojnë asgjë. Ky aspekt është argument i qartë kundër adhuruesve të idhujve dhe jo vetëm.

4 – Sqarimi se Allahu i pa të meta e i Lartësuar nuk ka nevojë aspak për krijesat e Tij, ndërsa krijesat kanë nevojë për Të sepse Ai është Krijuesi ndërsa ata janë krijesat.

5 – Vërtetimi se veprimet e Allahut kanë urtësi.