Shpjegimi i Librit të Teuhidit – 17

Siç trasmetohet në hadithin: “Gjëja që kam më së shumti frikë për ju është shirku i vogël. E pyetën për të se çfarë është, dhe tha: Rijaja (syfaqësia në adhurim).“ [1] 

_________________________________

 ‘Siç trasmetohet në hadithin: hadithin të cilin e trasmeton Imam Ahmedi, Taberani, Ibn Ebi Dunja dhe Bejhakiu.

 Gjëja që kam më së shumti frikë për ju’: frikën, merakun dhe shqetësimin më të madh për ju e kam në këtë aspekt.

Rijaja (syfaqësia në adhurim): Shfaqja e adhurimit me qëllim që t’a shohin njerëzit dhe t’a lavdërojnë atë.

۞۞۞

Kuptimi i përgjithshëm i hadithit:

Për shkak të dhembshurisë, dashamirësisë, mëshirës, dhe sinqeritetit të tij ndaj umetit (popullit të tij tek i cili u dërgua), Profeti nuk la gjë të mirë pa u sugjeruar dhe pa i drejtuar e këshilluar drejt saj, dhe nuk la gjë të keqe pa paralajmëruar kundër saj. Prej të këqijave nga të cilat e ka paralajmëruar umetin është shfaqja dhe paraqitja me pamje adhurimi për të marrë lavdërimet e njerëzve. Ai paralajmëroi se kjo është shirk në adhurim. Megjithëse është shirk i vogël rreziku i tij është i madh, sepse ky shirk e çon dëm veprën me të cilën është lidhur. Nefset duan të jenë prijësa të njerëzve dhe e duan pozitën në zemrat e njerëzve, përveç atyre që i ka ruajtur Allahu nga kjo gjë. Kjo është gjëja që kanë më frikë e që i ruhen më shumë të devotshmit për shkak të tërheqjes së madhe që ka zemra drejt kësaj gjëje, ndryshe nga shirku i madh. Kjo nuk është prezente në zemrat e besimtarëve me besim të plotë ose është shumë e dobët.

۞۞۞

Arsyeja e vendosjes së këtij hadithi në këtë kapitull: Në këtë hadith flitet për frikën nga shirku i vogël ashtu siç flitet në dy ajetet e mëparshme për frikën nga shirku i madh, dhe ky kapitull është për të dyja llojet.

۞۞۞

Dobitë e përfituara nga hadithi:

1- Frika e madhe e rënies në shirk të vogël, në dy aspekte:

I pari: Profeti u shqetësua dhe u merakos shumë për rënien në të.

I dyti: Ai kishte frikë se mos bien në të të devotshmit me besim të plotë. Të tjerët përveç tyre

janë më parësorë të frikësohen e merakosen për këtë gjë.

2- Dashamirësia dhe përkujdesja e madhe e Profetit për udhëzimin dhe këshillimin e umetit

të tij.

3- Shirku ndahet në: Shirk i madh dhe Shirk i vogël.

Shirku i madh është barazimi i dikujt tjetër përveç Allahut me Allahun në gjëra që janë veçori të

Allahut.

Shirku i vogël është ai që është përmendur në tekstet fetare (Kuran dhe Sunet) si shirk por nuk

arrin gradën e shirkut të madh.

Dallimi mes tyre është:

a- Shirku i madh i çon dëm të gjitha veprat e njeriut, ndërsa i vogli çon dëm vetëm veprën në të

cilën është vepruar.

b- Shirku i madh e fut përjetësisht në zjarr atë që bën shirk të madh, ndërsa shirku i vogël nuk të

fut përjetësisht në zjarr.

c- Shirku i madh e nxjerr njeriun nga feja ndërsa i vogli nuk e nxjerr njeriun nga feja.

۩۩۩

 


[1] Trasmeton Ahmedi në Musnedin e tij (5/428, 429), Et Taberani në المعجم الكبير (4/253 nr. 4301).