Vlerat e Selmanit, Ebu Dherrit, Mikdadit dhe Khababit (Allahu qoftë i kënaqur prej tyre)

130/150. (Hasen) Na ka treguar Ahmed bin Seid ed-Daramijju se ka thënë: Na ka treguar Jahja bin Ebi Bukejr se ka thënë: Na ka treguar Zaideh bin Kudameh: Nga Asim bin Ebi en-Nexhud: Nga Zirri bin Hubejsh: Nga Abdullah bin Mesudi radijAllahu anhu se ka thënë: “Të parët që e kanë shfaqur pranimin e Islamit kanë qenë shtatë veta: I Dërguari i Allahut sal-lAllahu alejhi ue sel-lem, Ebu Bekri, Ammari dhe nëna e tij Sumejjeh, Suhejbi, Bilali dhe El-Mikdadi. Të Dërguarin e Allahut sal-lAllahu alejhi ue sel-lem, Allahu i pengoi (mushrikët) me xhaxhanë e tij Ebi Talibin, Ebu Bekrin, Allahu i pengoi me forcën e tij, ndërsa të tjerët i morën mushrikët. Iu veshën mburojë prej hekuri dhe i lanë në diellin përvëlues. Të gjithë ata pranuan në mënyrë sipërfaqësore (jo me zemër) atë që dëshironin mushrikët. Përveç Bilalit të cilit iu dukë e vogël dhe asgjë vetja e tij për Allahu dhe ishte në gjendje të durojë çdo gjë për Allahun. Ndërsa pronarët e tij e konsideronin të pavlefshëm. Kështu që ia dorëzuan femijëve ta torturojnë duke e sjellur vërdallë te banorët e Mekes, ndërsa ai (Bilali) thoshte Ehadun, ehadun (Allahu është Një).”[1]

131/151. (Sahih) Na ka treguar Ali bin Muhamed se ka thënë: Na ka treguar Uekiu: Nga Hammad bin Selemeh: Nga Thabiti: Nga Enes bin Maliku radijAllahu anhu se ka thënë: I Dërguari i Allahut sal-lAllahu alejhi ue sel-lem ka thënë: “Jam lënduar për hir të Allahut (nga mushrikët) si askush tjetër. E kam vuajtur frikën për hir të Allahut si askush tjetër a. Unë kam kaluar tri netë, kur unë dhe Bilali nuk kishim asnjë ushqim që çdo qenie e gjallë mund të hajë, përveç ushqimit që Bilali mbante të fshehur nën sqetullën e tij.”[2]

Vlerat e Khababit radijAllahu anhu[3]

132/153. (Sahih) Na ka treguar Ali bin Muhamed dhe Amër bin Abdullah se kanë thënë: Na ka treguar Uekiu se ka thënë: Nga ka treguar Sufjani: Nga Ebu Is’haku: Nga Ebu Lejla el-Kindijji se ka thënë: Erdhi Khababi tek Umeri dhe tha: “Qëndro pranë meje, sepse askush nuk ka më shumë të drejtë për këtë ulje (pranë meje) përveç Ammarit. Kështu Khababi tregoi shenjat në shpinën e tij nga lëndimi i mushirkëve.”[4]

Përktheu Unejs Sheme

[1] “Sahihu es-Sirah en-Nebeuijjeh”, “Et-Tealikatul-Hisan” (7041) dhe “Tuhfeh” (9224)

[2] “El-MIshkah” (5253), “Es-Sahihah” (2222), “Mukhtesaru esh-Shemail” (115), Tirmidhiu (2472) dhe “Tuhfeh” (341)

[3]  Para saj ishte tema “Vlerat e Bilalit“, por hadithi nën të nuk saktësohet.

[4] “Sahihus-Sirah” dhe “Tuhfeh” (3523)