Kur Feja Kthehet në Tifozllëk Individësh

Shejhul Islam Ibn Tejmije (v. 728 H/1328G) thotë:

Shumë njerëz duan ose urrejnë dikë për shkak të disa mendimeve që nuk bazohen në argumente fetare, pa e ditur kuptimin e as argumentin e tyre.

Madje, ata miqësojnë ose armiqësojnë njerëzit për shkak të disa termave që as nuk janë të transmetuara në mënajrë të saktë nga Profeti ﷺ apo nga gjeneratat e para të këtij umeti – e aq më tepër duke mos kuptuar domethënien e tyre, e as çfarë nënkuptohet nga to.

Kjo ndodh për shkak të kapjes pas disa termave që nuk janë përmendur në Kuran apo në Sunet, duke i shndërruar ato në “medh’hebe” në të cilat thërrasin, e duke ndërtuar mbi to miqësinë dhe armiqësinë.

Ndërkohë, feja islame ndërtohet mbi tri shtylla të sigurta:

1. Libri i Allahut (Kurani).

2. Suneti i të Dërguarit të Tij ﷺ.

3. Konsensusi (ixhmaja) i umetit.

Ndërsa në çështjet për të cilat ka mospajtim, detyra e besimtarëve është t’i kthehen Librit të Allahut dhe Sunetit të të Dërguarit të Tij ﷺ.

Askush nuk ka të drejtë të caktojë ndonjë individ – përveç të Dërguarit të Allahut – ﷺ e t’i thërrasë njerëzit në ndjekjen e tij, duke ndërtuar miqësi apo armiqësi në emër të tij.

Po ashtu, askush nuk ka të drejtë të imponojë ndonjë fjalë apo mendim mbi muslimanët, duke i miqësuar apo armiqësuar ata në bazë të saj, përveç fjalës së Allahut, fjalës së të Dërguarit të Tij ﷺ dhe asaj që është pranuar në mënyrë unanime nga umeti.

Kjo metodologji – e ndërtuar mbi ndjekjen e ndonjë individi apo mendimi të caktuar – është rruga e pasuesve të bidateve, të cilët e përçajnë umetin, duke u lidhur pas një mendimi apo individi dhe duke i ndarë të tjerët në miq dhe armiq në bazë të kësaj lidhjeje.

(Mexhmu’ul Fetaua, 20/163)