Shoqëria e Mirë

Shoqëria e mirë është një mirësi e madhe, përmes së cilës muslimani e shton imanin dhe qëndrueshmërinë e tij në fe.

Islami ka nxitur shoqërimin me njerëzit e mirë, sepse njeriu ndikohet nga morali dhe sjellja e shokëve të tij. Prandaj, muslimani duhet të kujdeset të zgjedhë atë që e ndihmon në bindje ndaj Allahut dhe e udhëheq drejt së mirës.

Allahu i Madhëruar thotë:

وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ

“Dhe qëndro i durueshem me ata që i luten Zotit të tyre në mëngjes dhe mbrëmje, duke dëshiruar Fytyrën (kënaqësinë) e Tij”.
[El-Kehf: 28]

Duhet t’i udhëzojmë të rinjtë dhe fëmijët tanë dhe t’i ndihmojmë ata të zgjedhin shokë të mirë, sepse nëse shoku nuk është shoqërues i mirë, ai mund të jetë ndër shkaqet më të rrezikshme të devijimit në fe dhe moral. Allahu i Madhëruar thotë:

الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ

“Atë Ditë miqtë e ngushtë do të bëhen armiq të njëri-tjetrit, përveç të drejtëve (të devotshmëve), që e kanë pasur frikë Allahun”.
[Ez-Zuhruf: 67]

Largimi nga shoqëria e njerëzve që bëjnë mëkate dhe i atyre që janë të shkujdesur ndaj përmendjes së Allahut është ndër çështjet më të rëndësishme për të cilat duhet t’i paralajmërojmë fëmijët tanë. Allahu i Madhëruar thotë:

وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا

“Dhe mos iu bind atij, zemrën e të cilit e kemi bërë të shkujdesur ndaj përmendjes Sonë, e që shkon pas dëshirave të veta, duke shkelur çdo kufi në veprimet e veta”.
[El-Kehf: 28]

Kujtoni se përfundimi i shokut të keq është keqardhja dhe pendimi, siç thotë Allahu i Madhëruar:

وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَى يَدَيْهِ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا ۝ يَا وَيْلَتَا لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا ۝ لَقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جَاءَنِي وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِلْإِنْسَانِ خَذُولًا

“Atë Ditë zullumqari do t’i kafshojë duart e veta dhe do të thotë: Ah, sikur të kisha marrë rrugën (e drejtë) së bashku me të Dërguarin! O mjerë për mua! Ah, sikur të mos e kisha marrë filanin për mik të ngushtë! Ai më largoi nga Këshilla (Kurani), pasi ai më kishte ardhur. Në të vërtetë, Shejtani e braktis gjithmonë njeriun në çastin e nevojës”.
[El-Furkan: 27-29]

Shoqëria e mirë:

Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të) transmeton se Profeti ﷺ ka thënë:

“Njeriu është në fenë e shokut të tij; prandaj secili prej jush le të shikojë se kë merr për shok”.

(Hadith hasen, e transmeton Ebu Davudi dhe Tirmidhiu).

Ebu Musa el-Esh’ariu (Allahu qoftë i kënaqur me të) transmeton se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë:

“Shembulli i shokut të mirë dhe i shokut të keq është si shembulli i bartësit të miskut dhe i farkëtarit. Nga bartësi i miskut, ose do të blesh diçka prej tij, ose do të ndjesh aromën e tij. Ndërsa farkëtari do të djegë trupin ose rrobën tënde, ose prej tij do të ndjesh një erë të keqe”.

(E transmeton Buhariu dhe Muslimi).

Ebu Seid el-Hudriu (Allahu qoftë i kënaqur me të) transmeton se Profeti ﷺ ka thënë:

“Mos u shoqëro me askënd përveç besimtarit dhe mos ta hajë ushqimin tënd vetëm se i devotshëmi”.

(Hadith hasen, e transmeton Ebu Davudi dhe Ibn Hibani).

Shpirtrat janë ushtri të rreshtuara:

Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të) ka thënë: E kam dëgjuar Profetin ﷺ duke thënë:

“Shpirtrat janë ushtri të rreshtuara; ata që njihen dhe përputhen me njëri-tjetrin, afrohen dhe bashkohen, ndërsa ata që nuk njihen dhe nuk përputhen, ndryshojnë dhe largohen”.

(E transmeton Buhariu dhe Muslimi).

Nxitja për t’u shoqëruar me të devotshmit dhe me atë që të ndihmon në përmendjen e Allahut:

Allahu i Madhëruar thotë:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ

“O ju që keni besuar! Frikësojuni Allahut dhe jini me të sinqertët (në fjalë dhe në vepra)”.
[Et-Teube: 119]

Ibn Mesudi (Allahu qoftë i kënaqur me të) ka thënë:

Mos u shoqëro veçse me atë që të ndihmon në përmendjen e Allahut.

(Ez-Zuhd i Ebu Davudit).

Një burrë i tha Davud et-Ta’iut: “Më këshillo.” Ai tha:

Shoqëroju me njerëzit e devotshëm, sepse ata janë njerëzit e kësaj bote që të shkaktojnë më pak barrë dhe janë më të dobishmit për ty.

(El-Hiljeh i Ebu Nuajmit dhe El-Ikhvan i Ibn Ebi Dun’ja).

Vëllazëria për hir të Allahut, jo për interesa të kësaj bote:

Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të) transmeton se Profeti ﷺ ka thënë:

“Shtatë persona do t’i mbulojë Allahu me hijen e Tij, atë Ditë kur nuk do të ketë hije tjetër përveç hijes së Tij: … dy persona që duhen për hir të Allahut, bashkohen për hir të Tij dhe ndahen për hir të Tij…”.

(E transmeton Buhariu dhe Muslimi).

Muadh ibn Xhebeli (Allahu qoftë i kënaqur me të) ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut ﷺ duke treguar nga Zoti i tij se Ai ka thënë:

“E meritojnë dashurinë Time ata që duhen për hirin Tim, dhe e meritojnë dashurinë Time ata që shpenzojnë e sakrifikojnë për hirin Tim, dhe e meritojnë dashurinë Time ata që vizitohen për hirin Tim. Ata që duhen për hir të Allahut do të jenë mbi minbere prej drite, nën hijen e Arshit, atë Ditë kur nuk do të ketë hije tjetër përveç hijes së Tij”.

(Hadith sahih, e transmeton Ahmedi).

Falja e gabimeve të vëllezërve:

Fudajl ibn Ijadi ka thënë:

Fisnikëria është falja e gabimeve të vëllezërve.

(Adabu es-Suhbeh i es-Sulemiut).

Ibn Kajjimi ka thënë:

Prej burrërisë dhe fisnikërisë është të mos ua vësh re gabimet njerëzve dhe t’i bësh të ndiejnë se ti nuk di të metë për asnjërin prej tyre…

(Medarixhu es-Salikin, 2/335).

Rëndësia e një vëllai të sinqertë dhe besnik:

Euzaiu ka thënë:

Thuhej: Do t’u vijë njerëzve një kohë kur gjëja më e rrallë në atë kohë do të jetë një vëlla që të shoqëron e të ngushëllon, një dirhem i fituar hallall ose një vepër sipas Sunetit.

(Ez-Zuhd i Imam Ahmedit).

Fudajl ibn Ijadi ka thënë:

Në fundin e kohës do të vijnë njerëz që do të jenë vëllezër në dukje, ndërsa armiq në fshehtësi.

(Libri: Sijeru es-Selefis-Salihin).

Dosje: #Shoqeria