I vdekuri do të dëshironte t’u jepte lajmin e mirë familjarëve të tij

I dërguari i Allahut (salAllahu alejhi ve sel-lem) ka thënë: Kur i vdekuri varroset, dy engjëj në blu dhe në të zezë vijnë tek ai. Njëri quhet Munker dhe tjetri quhet Nekir. Ata e pyesin: Çfarë ke për të thënë për këtë njeri?

Ai do të thotë: Atë që ai thoshte për veten e tij: Ai është rob i Allahut dhe i Dërguari i Tij! Dëshmoj se nuk ka të adhuruar tjetër të vërtetë përveç Allahut dhe se Muhamedi është rob dhe i dërguar i Tij. Ata do të thonë: Ne e dinim se do ta thoje këtë. Pastaj do t’i zgjerohet varri shtatëdhjetë krahë në shtatëdhjetë dhe do t’i ndriçohet varri.

Pastaj do t’i thuhet: Flij. Ai do të thotë: Dua të kthehem tek familja ime dhe t’u tregoj atyre. Ata do të thonë: Fli si dhëndrri, të cilin askush nuk duhet ta zgjojë përveç atyre që ai i do më shumë – derisa Allahu ta ringjallë atë nga vendi i tij i prehjes.

Nëse i vdekuri ishte hipokrit do të thotë: I kam dëgjuar njerëzit që e thonë diçka të tillë dhe kam thënë të njëjtën gjë, prandaj nuk e di. Ata do t’i thonë: Ne e dinim se këtë do thoje. Atëherë tokës do t’i thuhet: Shtrëngoje atë.

E kështu toka do ta shtrëngojë dhe brinjët e tij do të ndërthuren mes njëra-tjetrës. Ai do vazhdojë të ndëshkohet derisa Allahu ta ringjallë nga vendi ku është varrosur.[1]

Kur shpirti i besimtarit bashkohet me shpirtrat e besimtarëve të tjerë, ai qetësohet nga brengat e dynjasë.

Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur prej tij) përcjell se Profeti (salAllahu alejhi ve sel-lem) ka thënë: “Besimtarit kur i del shpirti (nga vdekja), atij i vijnë engjëjt e mëshirës me mëndafsh të bardhë dhe i thonë: Dil për në mëshirën e Allahut. Kështu (shpirti) del si aroma më e mirë e miskut. Pastaj, engjëjt ia kalojnë shpirtin njëri-tjetrit duke e nuhatur atë, derisa ta çojnë në qiellin (e parë). Banorët e qiellit thonë: Çfarë është kjo erë e mirë që ka ardhur nga toka? Në çdo qiell bëhet e njëjta pyetje, derisa ta sjellin dhe ta bashkojnë me shpirtrat e besimtarëve.

Ata do të gëzohen më shumë se familja kur takon njeriun që u ka munguar kur ai kthehet në shtëpi. Ata e pyesin: Çfarë ka ndodhur me filanin? Ata (engjëjt që e sollën) u thonë: Lëreni të pushojë sepse ka vuajtur në dynja . Ai u thotë: (Personi për të cilin pyetët) Ka vdekur, a nuk erdhi tek ju? Ata (engjëjt) thonë: Ai ka shkuar në një vend ku do ta ketë shtëpinë e tij në një gropë.

Sa i përket jobesimtarit, atij do t’i vijnë engjëjt e zemërimit me shumicë dhe do t’i thonë: Dil për në zemërimin e Allahut!

Kështu, (shpirti) del si erë e keqe, madje më e keqe se e mishit të ngordhur, dhe ata e çojnë atë në pjesën më të ulët të tokës.”[1]

 

“Jeta pas vdekjes” i autorit: Husejn el Auajshe.

Përktheu: Fatjon Isufi

————————————

[1] E përcjell Ibën Hibani në Sahihun e tij. Hadithi gjithashtu është shënuar tek Ibën Maxhe me sened të saktë. Hadithi gjendet edhe tek “Sahih Tergib ve Terhib” i shejh Albanit.

[1] Këtë hadith e ka klasifikuar si të mirë shejhu ynë Albani në ‘Sahih el Xhami’ me nr. 737.