Imam Uthejmini (Allahu e mëshiroftë) u drejtohet të rinjve

Është pyetur shejh Uthejmini (Allahu e mëshiroftë) : Sejid Kutubi ishte një njeri që u shfaq tek muslimanët me një ideologji dhe për të njerëzit kanë pasur qëndrime të ndryshme, të kundërta. Ka njerëz që e ngrenë shumë lart dhe ka prej tyre që e kritikojnë shumë ashpër. Prandaj dëshirojmë që shejhu ynë të na e sqarojë këtë çështje, se si duhet të jetë qëndrimi i muslimanit rreth këtij njeriu, sepse Sejidi ka ndikim në botën islame, si dhe ka lënë gjurmë me librat dhe shkrimet e tij, prandaj kërkojmë nga shejhu i nderuar të na e sqarojë këtë.

Përgjigje: Nuk mendoj se konflikti dhe kundërshtimet mes të rinjve duhet të zhvillohen rreth një personi të caktuar, as rreth Sejid Kutubit e as rreth tjetërkujt, sepse konflikti dhe kundërshtimi bëhet rreth dispozitës fetare, psh: e paraqesim një fjalë prej fjalëve të Sejid Kutubit dhe themi: A është kjo fjalë e qëlluar apo e paqëlluar? Pastaj e analizojmë. Nëse ajo është e qëlluar e pranojmë, e nëse është e paqëlluar e refuzojmë. Ndërsa është gabim i madh që në mes të të rinjve të ndodhin kundërshtime, konflikte e refuzime për shkak të një njeriu të caktuar.

Sepse Sejid Kutubi nuk ishte i pagabueshëm, edhe ata dijetarë që janë më lart se ky nuk janë të pagabueshëm, e as ata që janë më ulët nuk janë të pagabueshëm. Çdo personi i merret fjala apo i refuzohet, përveç Pejgamberit (salallahu alejhi ve selem), sepse është obligim të merren fjalët e tij.
Për këtë arsye unë i ndaloj të rinjtë që bosht të kundërshtimeve dhe konflikteve mes tyre të kenë një person të caktuar, pa marrë parasysh kush është ai, sepse nëse konfliktet ndodhin në këtë mënyrë, atëherë ndodh që kundërshtari ta hedhë poshtë një të vërtetë që e ka thënë ky person, apo ta përkrahë një të kotë që e ka thënë ky person, e ky është një rrezik i madh. Sepse kur njëri ka fanatizëm ndaj një personi, kurse tjetri ka fanatizëm kundër tij, atëherë fanatizmi e shtyn këtë që të shpifë ndaj tij, apo t’i keqinterpretojë fjalët e tij, kurse fanatiku tjetër mund ta mohojë të kotën që e ka thënë ai, apo të mundohet që me interpretime të ndryshme ta arsyetojë atë.

Unë them: të mos flasim për njerëz, të mos kemi fanatizëm ndaj njerëzve. Sejid Kutubi ka kaluar nga vendi i veprave dhe ka shkuar në vendin e shpërblimit, Allahu është llogaritësi i tij, e kështu duhet të jetë qëndrimi ynë edhe me dijetarët e tjerë.

Kurse sa i përket të vërtetës, është obligim që ajo të pranohet, qoftë nëse ka ardhë nga Sejid Kutubi apo tjetri. Ndërsa të kotën duhet refuzuar qoftë nëse ka ardhë nga Sejid Kutubi apo tjetri, dhe është obligim të paralajmërohet nga çdo e kotë që është shkruar apo ndëgjuar qoftë nga ky apo nga ai.
Kjo është këshilla ime për vëllezërit tanë, nuk duhet që fjalët, kundërshtimet dhe konfliktet të sillen rreth një personi të caktuar.

Kurse sa i përket Sejdi Kutubit, mendimi im për veprat e tij është se: ky është sikurse të tjerët, në të ka hak dhe ka gjëra të kota, askush nuk është i pagabueshëm, por veprat e tij për shembull, nuk janë sikurse veprat e Nasirudin Albanit, sepse dallimi mes tyre është sikurse dallimi mes tokës dhe qiellit. Veprat e të parit konsiderohen si vepra letrare dhe kulturore të përgjithshme, dhe veprat tij nuk janë studime shkencore, siç janë veprat e Shejh Albanit. Për këtë unë mendoj se e vërteta duhet të merret nga çdo njeri, kurse e kota duhet t’i refuzohet çdo njeriu, dhe nuk na lejohet që bosht të kundërshtimeve dhe përçarjeve mes nesh, të jenë emrat e njerëzve.

(Likaatulbab el Meftuh, 130/1)
Perktheu: Jeton Bozhlani.