Sha’bani, parapërgatitje për Ramazanin.

Sha’bani është quajtur kështu sepse fiset luftonin njëri-tjetrin keqas në këtë muaj i cili vjen mes dy muajve të shenjtë, Rexhebit dhe Ramazanit. Sha’bani, eh Sha’bani. Ai është muaji i përgatitjes për Ramazanin. Muaji i agjërimit dhe i leximit të Kuranit. Në të i Dërguari i Allahut – lavdërimi dhe paqja e Allahut qofshin mbi të – agjëronte shumë, sepse ai është një muaj në të cilin njerëzit janë të pavëmendshëm (ndaj vlerës së tij), në një kohë që ai është muaji në të cilin ngrihen tek Allahu punët e të gjithë vitit.

Usame ibn Zejdi – Allahu qoftë i kënaqur prej tij – thotë: “I thashë: O i Dërguari i Allahut! Nuk të kam parë të agjërosh ndonjë muaj tjetër siç agjëron në Ramazan. Tha: Ai është një muaj që njerëzit nuk janë të vëmendshëm ndaj tij, mes Rexhebit dhe Ramazanit, dhe ai është muaji në të cilin ngrihen veprat tek Allahu Zoti i botëve. Dhe unë dua që veprat e mia të ngrihen duke qenë unë agjërueshëm.”

Ka thënë Ibnul Kajjimi: “Veprat e vitit ngrihen në Sha’ban” Prandaj të parët tanë të mirë e shtonin leximin e Kuranit në këtë muaj. Aq sa ndonjëri prej tyre e mbyllte dyqanin e vet që të lirohej për Kuranin. Thotë Selemetu ibn Kuhejl: “Thuhej: Muaji i Sha’banit është muaji i kënduesve të Kuranit (hafizave” (Në të përsërisnin Kuranin që ta kishin gati për ta lexuar në netët e Ramazanit në Taravi).

Dhe gjatë këtij muaji ishin të kujdesshëm që t’i ndihmonin nevojtarët, që ata ta prisnin Ramazanin duke pasur në shtëpi ushqim me të cilin do të gëzonin gratë dhe fëmijët e tyre. Madje përcillet nga disa prej të parëve tanë të mirë se “kur hynte Sha’bani u jepeshin me të madhe Mus’hafëve (lexonin shumë Kuran) dhe nxirrnin zekatin e pasurisë së tyre.” (Fet’hul bari 310/13).  Që të forconin të dobëtit dhe të varfërit për të agjëruar Ramazanin.

Prandaj në Sha’ban përgatitet dhe ushtrohet shpirti për ta pritur Ramazanin në gjendjen më të mirë, dhe me punët më të mira.