Edukimi i fëmijëve sipas udhëzimeve profetike

Një nga sfidat më të vështira me të cilat prindi ndeshet sot është edukimi i fëmijës.

Them se para se të edukohet fëmija duhet të jetë vet prindi i edukuar. Në çkuptim? Ai duhet të jetë i kapur pas fesë së Allahut dhe të mos dojë për vete dhe fëmijën vetëm se atë që kënaq Allahun. Njëri nga selefët i ka thënë një prindi: “Lë të jetë ndreqja e parë e fëmijës tënd ndreqja e vetes tënde, sepse gabimet e tyre (fëmijëve) janë të lidhura me gabimin tënd, më e mira punë e tyre është ajo që vepron ti, dhe më e shëmtuara është ajo që lë ti”.

Pasi i rrituri është përqendruar vet në fenë e Zotit, ai duhet të ketë një objektiv të qartë në edukimin e pasardhësve. Kjo nuk duhet të jetë për të kënaqur pasionin e vet prindit, apo për të kënaqur njerëzit, për tu krenuar me fëmijën para tyre, por për të fituar dashurinë, rahmetin dhe kënaqësinë e Allahut të Madhëruar, Krijuesit të të dyve. Kjo kënaqësi nuk arrihet vetëm se me ndjekjen e udhëzimeve të mësuesit dhe edukatorit të mbarë njerëzimit, Profetit Muhamed, paqja dhe mëshira e Zotit qofshin mbi të.

Po sjell ca momente nga koha e Profetit alejhis selam ku ai mëson dhe këshillon fëmijët, mësime të thjeshta dhe të bukura, që ndihmojnë shumë.

1- Historia e Profetit alejhis selam me EbuUmejrin:

A e njihni EbuUmejrin? Ai është një djalë i vogël jo më shumë se tre vjeç, vëllai i sahabiut të nderuar Enes bin Malikut. “Një ditë Profeti vajti të vizitojë shokun e tij, Enes bin Malikun, në shtëpinë e tij. Aty ai pa një fëmijë të vogël ulur në tokë, që në prehër mbante një zog të vogël të sëmurë, dhe nga sytë po i rridhnin lotët rrëke nga mërzia për zogun. Profeti alejhis selam iu afrua atij, e përqafoi dhe i tha: “O Ebu Umejr çfarë bëri Nugajri.” Nugajri ishte zogu i vogël. Fëmija buzëqeshi.

Pas disa ditësh erdhi përsëri Profeti alejhis selam tek Ebu Umejri dhe trokiti në derë. Enesi – radija Allahu anhu – i hapi derën dhe Profeti u fut brenda, dhe menjëherë u drejtua tek Ebu Umejri -fëmija  i vogël – dhe e pyeti me butësi: O Ebu Umejr si është Nugajri? – Fëmija iu hodh në qafë Profetit duke qarë dhe i tha: Ngordhi Nugajri, ngordhi!”

Mësime që nxirren nga kjo histori:

  • Fëmija pasi merr dashuri fillon ta reflektojë atë, kjo si me njerëzit edhe me kafshët. Nuk ka më të mëshirshëm për kafshët se sa fëmijët e kësaj moshe.
  • Kur Profeti alejhis selam e thirri atë me pseudonimin ‘EbuUmejr’ dhe e pyeti për zogun, ai buzëqeshi. Pse? Sepse Profeti e thirri atë me pseudinimin ‘EbuUmejr’, siç thirren të mëdhenjtë, dhe sepse Profeti alejhis selam e pyeti për zogun ndërkohë që nuk e kishte pyetur njëri përpara.
  • Respekti dhe vëmendja ndaj të vegjëlve ndikon në formimin e personalitetit të tyre në një moshë të vogël.

 

2- Këshillat e Profetit alejhis selam, birit të xhaxhait të tij Abdullah bin Abasit.

Një ditë Profeti alejhis selam kishte hipur mbi mushkë, dhe pas tij kishte hipur djali i xhaxhait të tij, Abdullah bin Abasi, Allahu qoftë i kënaqur me të. Ai asokohe ishte djalë i vogël jo më shumë se dhjetë vjeç. Profeti alejhis selam i tha atij: “O djalosh, do të të mësoj disa fjalë: Ruaje Allahun të të ruaj Ai ty: Ruaje Allahun që ta gjesh para vetes. Nëse kërkon (diçka), kërkoje prej Allahut, e nëse kërkon ndihmë, kërko prej Allahut. Dhe dije se: nëse të gjithë njerëzit mblidhen për të të bërë dobi për ndonjë gjë, nuk do të të bëjnë dobi me diçka, vetëm se me atë që ta ka shkruar Allahu, dhe sikur të mblidhen për të të bërë dëm, nuk do të të bëjnë dëm, vetëm se me një gjë që Allahu ta ka shkruar. Janë ngritur lapsat dhe janë tharë fletat”.

Mësime që nxirren nga kjo:

  • Gjetja e momentit të përshtatshëm për mësim dhe këshillë. Udhëtimi është një nga më të përshtatshmit. Fëmija nuk të ndjek me vëmendje nëse është i lodhur, është duke ngrënë, është përgjumësh, apo është duke luajtur.
  • Mësimi i akides (besimit) së pastër si bazë e besimit tonë. Profeti alejhis selam i drejtohet me këto fjalë të mëdha një fëmije jo më shumë se dhjetë vjeç; i ka mësuar bazat e Akides (besimit)  dhe nuk e ka konsideruar të vogël siç mund të mendohet.
  • Shoqërimi me fëmijët për të dalë, për të vizituar, për të mësuar etj. Sa më shumë të shoqërohet me prindin aq më shumë merr prej tij.

3- Edukata e ngrënies.

Transmetohet nga Umer ibn ebi Seleme se ka thënë: Isha i vogël në prehrin e Profetit alejhis selam, dhe dora ime shkonte sa në një anë të tepsisë në tjetrën (kur haja). Ai më tha mua: “O djalosh thuaj ‘Bismilah’, ha me të djathtën, dhe ha para vetes”.

Mësime dhe dobi:

  • Këshillimi në momentin e duhur, kur ndodh gabimi, sepse kjo është më e dobishme, dhe jo të shohësh të papëlqyerën dhe të heshtësh. Nganjëherë ndodh që zemërohesh me fëmijën dhe fillon i kujton të gjitha gabimet që ka bërë në të kaluarën.
  • Thënia ‘Bismilah’ në fillim të ushqimit si pjesë e edukatës së ngrënies për një musliman.
  • Përshkallëzimi në edukim: Thuaj ‘Bismilah’, ha me të djathtën dhe ha para vetes.
  • Mësimi i fëmijës pa kritika të tepërta, por thjesht duke i korrigjuar gabimin.

Mblodhi dhe përgatiti: Teuta Xeka