Tefsir

Shkaqet e konflikteve të shumta që hasen sot në mesin e muslimanëve

Shkaqet e konflikteve të shumta që hasen sot në mesin e muslimanëve

Cdokush i cili merr pjesë në jetën e shoqërisë islame në mënyrë aktive, vëren me keqardhje të madhe konfliktet e shumta, zënkat, msopajtimet, të cilat e bëjnë njeriun të ndjehet në siklet të madh dhe me të drejtë të pyesë me zë apo pa zë: pse vallë e gjithë kjo?

A nuk na takon neve si besimtarë muslimanë, si pasues të Librit të Allahut dhe Sunetit të Profetit, që të jemi njerëzit më parësorë për tu bashkuar rreth kushtetutës më të drejtë, normave më fisnike, afrimitetit që nuk mund të arrihet në asnjë lloj metode tjetër përvec islamit? A nuk duhet të jemi më dashamirësit për njëri-tjetrin? A nuk i kemi rrugët e zgjidhjes së gjykimit të drejtë dhe dhënies fund këtyre belave ose më së paku minimizimi i tyre në atë që kemi mundësi?

Ndaj është e nevojshme që të njohim shkaqet e këtyre mospajtimeve dhe konflikteve ashtuqë t`u ruhemi paraprakisht dhe të pastrojmë dhe korrigjojmë vetet nëse jemi të zhytur në ndonjë prej tyre , në mënyrë që të kontribuojmë sadopak sinqerisht në shuarjen e konflikteve

Komentimi i Kur’anit Madhështor

Parathënie e Tefsirit të Ibnu Kethirit.

Autor: Hafizi Ebul Fida’ Ismail ibën Umer ibën Kethir El-Kureshij Ed-Dimeshkij

(700-774 sipas Hixhretit)

Shejkhu dhe imami i famshëm, mjeshtri që ka përvetësuar dhe mësuar përmendësh, Imadud-Dijn Ebul-Fida’ ibën khatijb Ebi Hafs Umer ibën Kethir El-Basrauij Esh-Shafi’ij (Allahu e mëshiroftë dhe qoftë i kënaqur me të) thotë:

Gjithë falënderimet dhe lavdërimet i takojnë Allahut, i Cili e çeli Librin e Tij me falënderim dhe thotë:”Gjithë falënderimet dhe lavdërimet janë për Allahun, Zotin e gjithë botëve. I Gjithëmëshirshmi, Mëshirploti. I Vetmi Zotërues dhe Sundues i Ditës së Shpërblimit.” (El-Fatiha 2-4) Ai përsëri thotë: ”Gjithë falënderimet dhe lavdërimet janë për Allahun i Cili i ka dërguar robit të Tij (Muhamed) Librin dhe nuk ka sjellë e nuk ka lejuar në të asnjë shtrembërim. (Ai e ka bërë atë) të Drejtë e të Qartë për t’u tërhequr vëmendjen (mosbesimtarëve) për ndëshkim të ashpër prej Tij dhe për të përgëzuar besimtarët që punojnë drejtësi, se ata do të kenë shpërblim të vyer (Xhenetin) . Ata do të banojnë aty përherë. Dhe për të këshilluar ata të cilët thanë:Allahu ka lindur bir (ose bij e fëmijë). Asnjë dije nuk kanë ata për një gjë të tillë, as edhe të parët e tyre. Fjalë e rëndë del nga goja e tyre. Ata nuk thonë gjë tjetër veçse gënjeshtër.” (El-Kehf 1-5) Ai e çeli krijimin e Tij me falënderim dhe lavdërim.Ai thotë: ”Gjithë falënderimet dhe lavdërimet i takojnë vetëm Allahut i Cili krijoi qiejt dhe tokën, solli errësirën dhe dritën, megjithatë ata që nuk besojnë mbajnë të tjerë si të barabartë me Zotin e tyre.” (En-Aam 1) Ai e mbylli atë me falënderim dhe lavdërim, ku thotë pasi përmendi përfundimin e banorëve të Xhenetit dhe atyre të zjarrit: ”Dhe do të shihni melaiket të rrethojnë Arshin (e Allahut) nga të gjitha anët duke lartësuar Lavditë e Zotit të tyre. Dhe ata(gjithë krijesat) do të gjykohen drejt e me të vërtetën dhe do të thuhet: Gjithë falënderimet dhe lavdërimet janë për Allahun, Zotin e gjithë botëve.” (Ez-Zumer 75)

Shpjegimi i Ajetit 115 nga Suretu Nisa

“Kushdo që e kundërshton të Dërguarin, pasi i është dhënë udhëzimi dhe ndjek rrugë tjetër nga ajo e besimtarëve, Ne e lëmë të ecë andej nga është nisur dhe do ta përcëllojmë në zjarrin e Xhehenemit; eh, sa vendbanim i keq që është ai!” Nisa: 115.
Fjala e Allahut: “Këdo që e kundërshton të Dërguarin, pasi i është dhënë udhëzimi” ka kuptimin: ai i cili ndjek rrugë tjetër pos asaj së sheriatit me të cilën erdhi me të i dërguari i Allahut -paqja dhe nderimi i Allahut qoftë mbi të-, në mënyrë që ai të jetë në një anë dhe sheriati në anën tjetër, dhe e gjithë kjo me qëllim prej tij pasi atij iu bë e qartë e vërteta […]

Njohje e Shkurtër me Tefsirin

Tefsiri në gjuhën arabe vjen nga fjala “el fesr” që do të thotë: zbulesë e diçkaje të mbuluar.
Ndërsa në termin fetar tefsiri nënkupton: Sqarimin e kuptimeve të fjalëve të Allahut.
Mësimi i tefsirit është i domosdoshëm e themi këtë duke u bazuar në fjalën e Allahut që thotë: “Ky (Kuran) është një libër i bekuar, që Ne ta kemi zbritur ty (Muhamed), për të përsiatur mbi vargjet e tij dhe për t’u këshilluar me të mendarët.” Si dhe në ajetin tjetër ku thotë: “Vallë, a nuk përsiatin ata për Kuranin apo i kanë zemrat të kyçura?!” […]

Si duhet ta komentojmë Kuranin Fisnik

Gjëja e parë me të cilën komentohet Kurani është vetë Kurani sëbashku me Sunetin -me Sunet do kuptojmë fjalët, veprat dhe aprovimet e Profetit -paqja dhe nderimet e Allahut qofshin mbi të– pastaj komentohet me shpjegimet e dijetarëve ku të parët e tyre janë sahabët, shokët e Profetit -paqja dhe nderimet e Allahut qofshin mbi të- dhe ndër më të dalluarit e tyre (në këtë fushë) ishte Abdullah bin Mesudi, kjo sepse ai e ka shoqëruar Profetin -paqja dhe nderimet e Allahut qofshin mbi të- që herët dhe sep ai i ka kushtuar rëndësi të madhe pyetjeve që ia drejtonte Profetit -paqja dhe nderimet e Allahut qofshin mbi të- rreth Kuranit dhe shpjegimit të tij. Pastaj vjen Abdullah bin Abasi për të cilin ka thënë Ibn Mesudi: Ai është përkthyesi (komentuesi) i Kuranit. Pastaj vijnë sahabët e tjerë, çdo sahabij nga i cili është transmetuar se ka komentuar ajet nga Kurani -dhe nuk është kundërshtuar nga sahabët e tjerë në atë koment- e pranojmë atë tefsir me kënaqësi, dorëzim e pranim. Nëse nuk gjejmë koment nga sahabët e kemi detyrë të marrim nga tabiinët të cilët i kushtuan rëndësi marrjes së tefsirit nga sahabët si psh Seid bin Xhubejri, Tavusi, etj të cilët u bënë të njohur për tefsirin që morën nga disa prej sahabëve e në veçanti nga Ibn Abasi […]

Disa dobi nga surja Fatiha

AJETI I PARË: Përmban dashurinë; sepse Allahu është Begatuesi, dhe begatuesi duhet në bazë të begative që jep. Dashuria ndahet na katër lloje: Dashuria që përmban shirk, e për këtë lloj thotë Allahu: “Dhe ka prej njerëzve të cilët zgjedhin (për adhurim) të tjerë përveç Allahut si shokë të barabartë (me Allahun). Ata i duan këta të adhuruar të tjerë si Allahun, por ata që besojnë, e duan Allahun më shumë. (El-Bekareh 165), deri te fjala e Tij: “Dhe ata nuk do të dalin kurrë prej zjarrit.” (El- Bekareh 167).